کجاهستیم......

الهی به نعمتت حضور قلبم را از خطور ذنوب باز دار

شما را کجا می توانیم ببینیم؟
یک بار به مرخصی رفته بود ساعت 11 شب برگشت . در پادگان تیپ دوازده قائم مستقر بودیم . بچه های دژبانی از او برگ مرخصی خواستند . او هم کارت یا برگه ای نداشت که ارائه کند .
به داخل راهش نمی دادند . گفته بود: برادر جان شما به گردان امام حسین (ع) زنگ بزنین ، اگر به جای یک نفر دو نفر دنبال من نیامدند! . تلفن صدا کرد . گوشی را برداشتم . گفتم : بفرمایین.
سلام کرد و گفت : برادر از دژبانی زنگ می زنم . یک برادری می خواهد بیاید داخل . نه برگ مرخصی دارد نه کارت شناسایی.
پرسیدم اسمش چیه؟
گفت: آقا رضا قندالی .
گفتم : بگین همون جا بمونه الان میام دنبالش . 
فاصله ی بین دژبانی تا گردان زیاد بود . ماشین را روشن کردم و خواستم حرکت کنم ، که یکی از بچه ها گفت : منم می یام .
تا به دژبانی برسیم چند دقیقه ای طول کشید . در این چند دقیقه آقا رضا خیلی خالی بسته بود . تا رسیدیم و بچه های دژبان دیدند که حرف آقا رضا درست در آمد ، دونفر دنبالش آمدند ، خیلی علاقه مند شدند که آدرسی از آقا رضا داشته باشند .
او به طرف ماشین آمد که سوار شود، این بچه ها با التماس از او پرسیدند : اگر بخواهیم شما را ببینیم کجا بیاییم؟ بگیم چه کسی را می خواهیم؟
آقا رضا گفت : بیایید گردان امام حسین (ع) ، بگین آقا رضا را می خواهیم . جای من را نشانتان می دهند . جلوی توالت دارم آفتابه ی رزمنده ها را پر می کنم .





طبقه بندی: شما را کجا می توانیم ببینیم؟،
برچسب ها:شهید رضا قندالی، شهید قندالی، نشانه های فروتنی در شهداء،
[ سه شنبه نوزدهم اسفندماه سال 1393 ] [ 09:16 ب.ظ ] [ فرزین ] [ نظرات() ]